Najnowsze badania wykazały, że wszystkie żyjące współcześnie jadowite węże pochodzą od jednego wspólnego przodka.
Żmije, kobry i inne jadowite węże, których zęby jadowe osadzone są w przedniej części szczęk, początkowo rozwijają się z zębami umieszczonymi z tyłu – twierdzi tak grupa badaczy kierowana przez Freek'a Vonk'a z Uniwersytetu Leiden w Holandii.
Odkrycie sugeruje, że zęby jadowe – śmiercionośny ewolucyjny wynalazek, który zapewnił wężom sukces – powstały około 60 milionów lat temu. Kwestia pochodzenia jadowitych węży przez lata budziła kontrowersje w środowisku naukowym, ponieważ porównanie umieszczenia zębów jadowych w poszczególnych grupach węży, wskazywało na niezależne wykształcenie się tego mechanizmu w procesie ewolucji u róznych grup. Jednak badania przprowadzone nad embrionami ośmiu gatunków węży przednio i tylnozębowych wykazały, że w początkowym stadium rozwoju zęby jadowe zawsze pojawiają się w tylnej części górnej szczęki, zanim następuje ich przemieszczenie do przodu, jak w przypadku dorosłych żmij i kobr. Ta niezbadana wcześniej zmiana u nienarodzonych węży następuje z powodu “gwałtownego wzrostu niektórych części górnej szczęki w stosunku do innych” – wyjaśnia Vonk. Wspólne pochodzenie “Jest to naprawdę wielkie zaskoczenie” – zoolog zapewnia, że informacje o odkryciu pojawią się w jutrzejszym czasopiśmnie “Nature” “Zanim rozwiązano kwestie wspólnego pochodzenia zębów jadowych, wcześniej nie odnotowano żadnych istotnych odkryć w tej dziedzinie.” Ponadto grupa badaczy prawdopodobnie zidentyfikowała prehistoryczny mechanizm, który pozwolił wężom przekształcenie zwykłych zębów w zęby jadowe. Odkrycia wskazują na to, że tylne zęby, które wcześniej tworzyły warstwę w górnej szczęce, uległy oddzieleniu od reszty szczęki umożliwiając tylnym zębom niezależną ewolucję z gruczołami jadowymi. “To odkrycie jest zupełną nowością w świecie nauki” – zapewnia Vonk “Węże wykształciły zęby jadowe raz, prawdopodobnie poprzez oddzielenie tylnych i przednich zębów, później była to jedynie kwestia przemieszczania pozycji zębów w szczęce embriona.” Z ewolucyjnego punktu widzenia ta teoria ma sens, szczególnie, że aparat jadowy węży jest unikalny pośród kręgowców. “Bardzo ciężko byłoby stwierdzić, że węże mogłyby jakimś cudem wytworzyc zęby jadowe niezależne.” – udowadnia Vonk. Zmiana w szczękach mogła nastąpić 60 milionów lat temu u podstaw drzewa ewolucyjnego zaawansowanych węży. System wprowadzania jadu Vonk dodaje – “Poszczególne linie ewolucyjne mogły wytworzyć wysoce wyspecjalizowany system wprowadzania jadu.” Jak twierdzi Vonk, z 3000 obecnie żyjących gatunków węży, zaawansowane ewolucyjnie węże (które niemal wszystkie są jadowite) stanowią około 2700 gatunków. Johannes Müller, ekspert w dziedzinie kopalnych gadów i kustosz “Muzeum für Naturkunde in Berlin” w Niemczech, twierdzi - “Myślę, że te istotne badania rzucają nowe światło w sprawie zrozumienia rozwoju najbardzie zaawansowanych węży”. “Badania pokazują, że najbardziej zaawansowane ewolucyjnie węże zdają się posiadać wspólny, silnie zmodyfikowany mechanizm w górnej szczęce” – twierdzi Müller, który wcześniej nie był wtajemniczony w badania. “To popiera teorię, według której wykształcenie mechanizmu pozwalającego na wytwarzenie jadu nastąpiło tylko raz, a poszczególnym grupom zaawansowanych ewolucyjnie węży przyniosło korzyści.” – dodaje Müller.
James Owen National Geographic 30.07.2008
źródło: http://news.nationalgeographic.com/news/2008/07/080730-snake-fang.html
|