Alternatywną metodą uchwytu kontrolującego węża jest trzymanie go trzema palcami, metoda ukazana na zdjęciu na przykładzie Trwożnicy Wagler'a (Tropidolaemus wagleri). Ten uchwyt nie jest tak silny i bezpieczny jak uchwyt z użyciem dwóch palców, więc jeśli palec wskazujący zsunie się, automatycznie będzie w zasięgu zębów jadowych.

Jeden palec spoczywa z tyłu głowy. Kciuk i palec środkowy trzymają węża z obu stron tuż za głową (z tyłu szczęki), należy tu skupić się na trzymaniu palców z dala od zębów jadowych. Ułożenie jest podobne do metody uchwytu dwoma palcami, poza użyciem palca środkowego w miejscu palca wskazującego.

Naprawdę zdeterminowany grzechotnikowaty może wysunąć zęby jadowe nawet przy zamkniętych szczękach, lub także przebić dolną szczękę aby ugryźć osobę obsługującą węża. Dobrym pomysłem jest w czasie korzystania z tego chwytu trzymanie palców najdalej jak to tylko możliwe za głową.

Druga ręka jest zawsze niezbędna aby można było kontrolować i odpierać ciało węża. Grzechotnikowate mają bardzo kruchy szkielet, więc pojedyncza chrząstka łącząca czaszkę z kręgosłupem może zostać z łatwością przemieszczona pod wpływem ciężaru ciała węża, jeśli ten będzie się szamotał w czasie gdy jego głowa zostanie unieruchomiona. Wystarczająco silne zwierze może wyrwać się z uchwytu nieubezpieczonego drugą ręką, powodując zranienie osoby obsługującej węża jak i samego węża. Dobrym sposobem jest używanie tub dla lepszej kontroli i unieruchomienia węża. Ponieważ bezpośredni chwyt na karku węża jest ryzykowny, zarówno dla węża jak i osoby obsługującej go, powinien być unikany o ile nie jest niezbędny podczas procesów weterynaryjnych lub naukowych.

Można zapytać, co złego jest w chwycie przedstawionym na fotografi powyżej... Ponieważ zwierzę było bardzo osłabione i podane zostały mu leki na postępujące schorzenia skórne, uchwyt osoby zajmującej się wężem wyjątkowo mógł być nieco słabszy i przez to mniej bezpieczny. Jeśli jednak zwierzę to byłoby silniejsze i bardziej agresywne, dużo bezpieczniejszym rozwiązaniem byłoby podanie tego leku za pomocą długiego wacika podczas gdy wąż zostałby unieruchomiony tubą. Unieruchomienie węża za pomocą środków chemicznych(narkoza) jest również humanitarną opcją dla niebezpiecznych i bardzo agresywnych pacjentów którzy wymagają obszernych i czasochłonnych zabiegów które mogłyby narazić na niebezpieczeństwo zarówno węża jak i weterynarza przeprowadzającego zabieg.

Jednakże był to wyjątkowo osłabiony i wycieńczony osobnik z protozoal infection (Entamoeba invadens) która spowodowała znaczące szkody. Dlatego też to konkretne zwierzę mogło zostać efektywnie unieruchomione małym nakładem sił (ze względu na swój stan). Nie jest to jednak reguła dla wszystkich jadowitych węży, dlatego też koniecznie trzeba upewnić się, że palce nie zsuną się osłabiając uchwyt gdy stworzenie poddawane będzie niezbędnym zabiegom.

Artykuł za pisemna zgodą autorów został przetłumaczony ze strony www.snakegetters.com
All rights reserver by www.snakegetters.com