Rodzina: Viperidae - żmijowate

Podrodzina: Crotalinae - grzechotnikowate 

Wielkość:
     100-130 cm, maksymalnie do 169 cm. Samice są z reguły większe i potężniejsze od samców.

Wygląd:
     Duża żararaka o masywnej budowie ciała. Głowa jest szeroka, trójkątna i wyraźnie oddzielona od szyi. Po bokach głowy, pomiędzy nozdrzami a oczami usytuowane jamki policzkowe. Oczy średniej wielkości z pionowo eliptyczną źrenicą. Łuski grzbietowe silnie kilowate ułożone w 20-27 rzędach.
Ubarwienie tła brązowe, brązowoszare, żółtawobrązowe, a czasami niemal czarne. Wzdłuż boków ciała rzędy dużych ciemnych plam w kształcie leżącej litery "C", wyposażonych w białe obwódki. Białe linie otaczające ciemne plamy na głowie węża tworzą charakterystyczny ornament w kształcie krzyża. Strona brzuszna jest szarawo biała z ciemnym podłużnym pasem, ciągnącym się od części szyjnej po ogon.

Występowanie:
     Płn.-wsch. i środk. część Argentyny, Urugwaj, płd. Paragwaj i płd.-wsch. Brazylia po Minas Gerais i Goias na północy.

Warunki naturalne i zwyczaje:
     Wąż ten preferuje tereny otwarte i nisko położone do wysokości 700 m. n.p.m. Zasiedla nizinne tereny bagniste, tropikalne i subtropikalne lasy, pampę, tereny trawaste, pola i obszary skaliste. Dość częśto znajdowany na plantacjach trzciny cukrowej. Prowadzi nocny, naziemny tryb życia. Osobniki młode polują głównie na płazy, podczas gdy pożywienie dorosłych stanowią przede wszystkim małe ssaki, ptaki oraz jaszczurki.
Podobnie jak wszyscy przedstawiciele rodzaju Bothrops, żararaka urutu jest wężem bardzo łatwym do rozdrażnienia i agresywnym, który sprowokowany potrafi byłskawicznie zaatakować.

Jad:
     Koagulanty, hemoraginy i cytotoksyny. Podskórna dawka LD50 dla myszy wynosi 15,8 mg/kg, podczas gdy przeciętna zawartość jadu w gruczołach wynosi 60-100 mg. Ukąszenia powodują rozległe krwotoki wewnętrzne i martwicę tkanki wokół ukąszenia. Żararaka urutu jest częśtym sprawcą ukąszeń na obszarach swego występowania i ma na koncie wiele wypadków śmiertelnych.

Rozmnażanie:
     Jajożyworodna. Samica wydaje na świat 1-24 młodych, które w chwili urodzenia mierzą 29-36 cm.

Surowice:

     SORO BOTROPICO^®
Instituto Butantan
Av. Vital Brazil 1500
05503-900 Sao Paulo (SP)
Tel:+55-11-3726-7222, Fax:+55-11-3726-1505
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Strona: http://www.butantan.gov.br
Brazylia

    SORO ANTIBOTROPICO-CROTALICO^®
Instituto Butantan
Av. Vital Brazil 1500
05503-900 Sao Paulo (SP)
Tel:+55-11-3726-7222, Fax:+55-11-3726-1505
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Strona: http://www.butantan.gov.br
Brazylia

    SORO ANTIBOTROPICO-LAQUETICO^®
Instituto Butantan
Av. Vital Brazil 1500
05503-900 Sao Paulo (SP)
Tel:+55-11-3726-7222, Fax:+55-11-3726-1505
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Strona: http://www.butantan.gov.br
Brazylia

    ANTIVIPMYN^®
Instituto Bioclon
Calzada de Tlalpan No. 4687, Toriello Guerra, C.P. 14050
Mexico, D.F.
Tel:+525-488-3716, Fax:+525-688-2074
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Meksyk 

Żródła:
David Hegner "Jedovatí hadi v přírodě a v teráriích"
Wacław Jaroniewski "Jadowite węże świata"
http://toxinology.com