Synonimy:
Speckled rattlesnake, Mitchell's rattlesnake, White rattlesnake (Cope, 1861)

Podgatunki:
Crotalus mitchelli angelensis (Klauber, 1963) - wyspa Angel de la Guardia (Meksyk)
Crotalus mitchelli mitchelli (Cope, 1861) - Meksyk Baja Kalifornia-Sur, na wyspach Santa Margarita, Cerralvo, Espíritu Santo, San José, Monserrate i Carmen.
Crotalus mitchelli muertensis (Klauber, 1949) - Meksyk na El Muerto
Crotalus mitchelli pyrrhus (Cope, 1866) – USA, południowa Kalifornia, południowa Newada, południowo-zachodnia część Utah, zachodnia Arizona, Meksyk, w południowo-zachodniej Sonorze północym Baja Kalifornia
Crotalus mitchelli stephensi (Klauber, 1930) – USA, zachodnio-centralnej Kalifornii i południowo-zachodniej Nevadzie

Wielkość i długość życia:
Jest to średniej wielkości grzechotnik, długość ciała samców nie przekracza 100cm, samice najczęściej większe i masywniejsze od samców nieznacznie mogą przekroczyć tą granicę. Długość jest uzależniona od podgatunku i tak najmniejszy Crotalus mitchelli muertensis maksymalnie osiąga 63.7cm, zaś największy zanotowany osobnik tego gatunku(Crotalus mitchelli angelensis) miał 136.7cm długości ciała. Gady te dożywają 22 lat.

Wygląd:
Wąż ten posiada bardzo różnorodne ubarwienie strony grzbietowej zależne od podgatunku i miejsca zamieszkiwania. Ponieważ polują atakując z zaskoczenia ich ciało (w celu lepszego maskowania się)  imituje kolorystyką oraz strukturą wzoru podłoże z zamieszkiwanego przez nie środowiska. Ciało może być koloru śnieżnobiałego, czerwonego lub nawet niebieskawego, na całej długości pokryte jest poprzecznym wzorem jakim są pasy koloru zbliżonego do głównej kolorystyki ciała, najczęściej trochę ciemniejszy i niezbyt wyraźny. Duża trójkątna głowa jest wyraźnie oddzielona od reszty ciała, a z przodu głowy wyraźnie widoczne są jamki termiczne. Źrenica eliptyczna. Ogon pokryty poprzecznymi biało- czarnymi pasami.

Środowisko naturalne i zwyczaje:
Gatunek ten zamieszkuje tereny skaliste jak i tereny pustynne od 300 do 2200m n.p.m. Niekiedy można je spotkać na kamieniach gdzie chętnie wylegują się w dzień aby wygrzać swoje ciało. Bardzo rzadko widywany na plażach i w okolicach morza.
Jak wszystkie grzechotniki gatunek ten jest bardzo nerwowy, zaniepokojony próbuje odstraszyć napastnika dźwiękiem wydawanym przez grzechotkę. Jeśli ta metoda nie poskutkuje potrafi błyskawicznie zaatakować, jeśli jednak pojawi się taka możliwość będzie się starał uciekać.

W terrarium:
Terrarium półpustynne, temperatura powinna być utrzymywana w przedziale od 28 do 32 stopni Celsjusza. Dla jednego dorosłego osobnika wymiary terrarium powinny być obliczone według wzoru – szerokość 2/3 długości węża, głębokość 1/3 długości węża. Wysokość nie jest aż tak istotna, ponieważ jest to gatunek typowo naziemny 40cm w zupełności wystarczy. Dla każdego dodatkowego osobnika w zbiorniku należy doliczyć 50% do uzyskanych wymiarów. Jako podłoże w terrarium może służyć piasek lub mieszanka piasku z włóknem kokosowym(włókno należy wymieszać z piaskiem w proporcjach 1:1). Ponieważ grzechotniki są wężami skrytymi niezbędnym elementem wystroju terrarium powinny być kryjówki, przynajmniej dwie – w cieplejszej i chłodniejszej części terrarium, dzięki nim wąż będzie czuł się bezpieczniej. Dodatkowe elementy wystroju jak na przykład korzenie lub konary należy umieszczać wedle uznania. Należy pamiętać o misce z wodą która będzie niezbędna, wodę należy wymieniać co kilka dni.

Karmienie:
Gatunek ten żywi się gównie małymi ssakami, jaszczurkami i okazjonalnie ptakami budującymi gniazda przy ziemi. Poluje z zaskoczenia dlatego też ukrywa się w niewidocznym miejscu czekając aż przyszła ofiara wejdzie w zasięg jego szybkiego ataku. Po ukąszeniu wąż pozwala oddalić się przyszłemu posiłkowi czekając w bezpiecznej odległości aż jad obezwładni i zabije jego zdobycz. Jad który służy mu do polowania rozpoczyna też procesy trawienne jeszcze przed połknięciem ofiary.

Rozmnażanie:
Jak wszystkie grzechotniki tak i ten wąż jest jajożyworodny, sezon godowy rozpoczyna wiosną po przebudzeniu się z hibernacji, która trwa od listopada do końca stycznia w temperaturze 10-15 stopni Celsjusza. Najczęściej na przełomie września i października samica wydaje na świat od 2 do 11 młodych. Nowo narodzone wężyki mierzą 20-25cm.

Jad:
Jad o działaniu hemolitycznym jednak skład jadu poszczególnych populacji tego gatunku jest zróżnicowany. Do ugryzień ludzi przez te węże dochodzi bardzo rzadko dlatego też wszystkie efekty oddziaływania jadu na człowieka nie są do końca znane. Ugryzieniu często towarzyszy pocenie się, silny ból w okolicach miejsca ugryzienia, gorączka, zwiotczenie mięśni, zaburzenia smaku i problemy ze wzrokiem. LD50 dla tego gatunku przy iniekcji dożylnej wynosi 0.3mg/kg.

Fotografie:

Crotalus mitchellii mitchellii

Crotalus mitchellii  stephensi

Fotografie zostały użyte za pisemną zgodą autora (Rob Olivier)
http://www.ratelslangen.nl/