Kobra monoklowa Naja kaouthia Lesson, 1831:

Rodzina: Elapidae - zdradnicowate

Podrodzina: Elapinae

Wielkość:
     100-150 cm, maksymalnie 230 cm.

Wygląd:
     Duża kobra o smukłym, ale mocno zbudowanym ciele. Dzięki wydłużonym żebrom odcinka szyjnego zdolna do rozpłaszczania szyi i formowania kaptura w sytuacji zagrożenia. Głowa jest owalna, w niewielkim stopniu oddzielona od szyi. Oczy średniej wielkości z okrągłą źrenicą. Łuski grzbietowe gładkie, ułożone w 21-23 (zwykle 21) rzędach. Ubarwienie grzbietowej części ciała żółtawe, brązowe ciemnoszare lub czerniawe, jednolite lub ze słabo widocznymi jasnymi pasami. Na kapturze posiada biały rysunek w kształcie litery „O”, obwiedziony czarną linią, czasami urozmaicony ciemnymi plamami w obrębie białego wzoru. U niektórych osobników rysunek na kapturze może jednak całkowicie zanikać. Spodnia strona kaptura jest jasna z dwoma okrągłymi plamami usytuowanymi symetrycznie po jego bokach i ciemnym poprzecznym pasem na szyi (Ubarwienie to jest dobrze widoczne, gdy wąż przyjmuje pozycję obronną). Spodnia strona ciała jest żółtawo-biała. W środkowej części Tajlandii spotyka się kobry o jednolitej jasnożółtej barwie, bez widocznego rysunku na kapturze, dawniej określane jako osobny podgatunek Naja kaouthia suphanensis.

Występowanie:
     Płn.-wsch. Indie, płn.-wsch. Nepal, Bangladesz, Myanmar, płd. Chiny (zach. Yunnan, płd-zach. Guangxi, zach. Syczuan), płd. Wietnam, Laos, Kambodża, Tajlandia, płn. Malezja.

Warunki naturalne i zwyczaje:
     Adaptuje się w bardzo wielu różnych środowiskach, takich jak trawiaste równiny, dżungle, a także plantacje i pola uprawne. Bardzo często znajdowana na gęsto zaludnionych terenach wiejskich i podmiejskich. Jest to niewątpliwie najbardziej rozpowszechniony oraz najbardziej pospolity gatunek kobry spotykany w południowo-wschodniej Azji. Mimo, iż preferuje przede wszystkim tereny nisko położone (poniżej 700 m. n.p.m.), znajdowana bywa również na dużych wysokościach dochodzących do 1600 m. n.p.m. Aktywna przede wszystkim w nocy. Jej ulubioną zdobycz stanowią żaby i ropuchy, lecz poluje także na gryzonie, ryby, a także inne węże. Mimo, iż zawsze stara się ustąpić z drogi człowiekowi, sprowokowana staje się bardzo agresywna. Unosi wtedy do góry przednią część ciała i rozpościera kaptur.

Jad:
     Neurotoksyny postsynaptyczne oraz duża ilość czynników cytotoksycznych. Dożylna dawka LD50 dla myszy wynosi 0,373 mg/kg. Ukąszenia wywołują zwykle bardzo silne objawy miejscowe, takie jak ból i opuchlizna oraz postępująca martwica tkanki wokół ukąszenia. Objawy neurotoksyczne obejmują uczucie zmęczenia, ptozę (paraliż mięśni powiek), trudności w mówieniu i przełykaniu oraz trudności z oddychaniem. Ze względu na pospolite występowanie na terenach gęsto zaludnionych kobra monoklowa jest bardzo częstym sprawcą ukąszeń, które nierzadko bywają przyczyną śmierci.

Rozmnażanie:
     Jajorodna. Samica składa zwykle 10-20 jaj, chociaż zdarzały się przypadki, gdy było ich aż 45. Po 50-55 dniach inkubacji wykluwają się z nich młode, które przeciętnie mierzą 20-30 cm.

Status prawny:

     Gatunek ten, podobnie jak wszyscy azjatyccy przedstawiciele rodzaju Naja znajduje się w II załączniku Konwencji Waszyngtońskiej (CITES).  

Surowice:

     COBRA ANTIVENIN^®
Thai Red Cross
Rama VI Road 1871, Pathumwan
10330 Bangkok
Tel:+66-2-252-0161, Fax:+66-2-254-0212
Tajlandia 

     MONOVALENT COBRA VENOM ANTISERUM^®
Central Research Institute
173204 Kasauli (H.P.)
Telefon:+91-1-792-72114
Fax:+91-1-792-72049
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Homepage: www.crikasauli.com
Indie 

Źródła:
David Hegner "Jedovatí hadi v přírodě a v teráriích"
Mark O'Shea "Venomous Snakes of the World"
Gernot Vogel "Venomous Snakes of Asia"
http://biology.bangor.ac.uk/~bss166/Taxa/AsNaja.htm
http://www.toxinology.com

Fotografie

Trzy powyższe fotki przedstawiają młodego osobnika. 

Osobnik dorosły.

Osobnik leucystyczny.

Fotografie za pisemna zgodą autorów pochodzą ze strony www.snakeparadise.ch
All rights reserver by www.snakeparadise.ch