Kobra samarska* Naja samarensis Peters, 1861:

Wielkość:
80-100 cm, maksymalnie 130 cm.

Wygląd:
Niewielka kobra o mocno zbudowanym ciele. Żebra w części szyjnej zdolne do odchylania się na boki i formowania kaptura w sytuacji zagrożenia. Głowa jest owalna i w niewielkim stopniu odróżnia się od szyi. Oczy średniej wielkości z okrągłą źrenicą. Łuski grzbietowe gładkie, ułożone w 17-19 rzędach. Ubarwienie ciała jest bardzo charakterystyczne. Łuski węża mają barwę czarną lub czarno-brązową, natomiast skóra pomiędzy łuskami jest żółta. Podobne żółte zabarwienie mają boki głowy oraz brzuszna powierzcnia ciała węża. W części szyjnej po stronie brzusznej występuje bardzo szeroki czarny poprzeczny pas.

Występowanie:
Połodniowo-wschodnie Filipiny (wyspy: Mindanao, Samar, Leyte, Bohol, Camiguin).

Warunki naturalne i zwyczaje:
Zasiedla nisko położone trawiaste równiny, tereny zalesione a także pola uprawne i okolice ludzkich siedzib. Najczęściej znajdowana blisko wody. Prowadzi głównie dzienny i naziemny tryb życia. Poluje na płazy, gryzonie, a także inne węże.
Jest to raczej płochliwy i nieśmiały wąż, zwykle starający się uciec przed człowiekiem. Osaczona podnosi do góry przednią część szyjną i rozpościera kaptur. Potrafi pluć jadem.

Jad:
Słabo poznany, prawdopodobnie zawiera neurotoksyny postsynaptyczne i cytotoksyny. Brak jednak bliższych danych o toksyczności jadu i przypadkach ukąszeń przez ten gatunek.

Rozmnażanie:
Jajorodna. Brak bliższych danych odnośnie ilości składanych jaj.
    
Źródła:
Gernot Vogel "Venomous Snakes of Asia"
http://www.afpmb.org/pubs/living_hazards/
http://biology.bangor.ac.uk/~bss166/Taxa/AsNaja.htm
http://www.toxinology.com/