Tajpan pustynny Oxyuranus microlepidotus (McCoy, 1879):

Rodzina: Elapidae - zdradnicowate

Podrodzina: Hydrophinae

Wielkość:
     150-200 cm, maksymalnie 250 cm.

Wygląd:
     Duży wąż o smukłym ciele. Głowa jest owalna, lekko wydłużona, dość wyraźnie odgraniczona od szyi. Oczy stosunkowo niewielkie, zaopatrzone w okrągłą źrenicę. Łuski grzbietowe gładkie, silnie połyskliwe, ułożone zwykle w 23 (rzadko 24-25) rzędach. Ubarwiony na różne odcienie brązu, od jasnego do bardzo ciemnego z licznymi ciemnymi plamkami, które mogą czasami tworzyć nieregularne wzory na ciele węża. Głowa i szyja są połyskliwie czarne (mogą blednąć, zwłaszcza u osobników trzymanych w niewoli). Brzuszna powierzchnia ciała (oprócz czarnego spodu głowy i szyi) kremowa do żółtej, czasami nakrapiana drobnymi pomarańczowymi plamkami.

Występowanie:
     Środkowo-zachodnia część Australii (Płd.-zach Queensland, płn.-zach. Nowa Południowa Walia, płd.-wsch. Australia Południowa i płd.-zach. część Terytorium Północnego).

Warunki naturalne i zwyczaje:
     Naturalnym środowiskiem tego węża są suche tereny pustynne lub półpustynne, porośnięte niską roślinnością. Prowadzi przeważnie dzienny tryb życia, lecz podczas najgorętszych miesięcy w roku aktywny przede wszystkim w nocy. Przed upałem kryje się w opuszczonych norach gryzoni, pęknięciach w glebie lub szczelinach skalnych. Tajpan pustynny jest aktywnym i bardzo sprawnym łowcą. Uchwyciwszy ofiarę często nie puszcza jej do czasu, aż ulegnie ona działaniu jadu (co zwykle nie trwa długo). Jego zdobycz stanowią przede wszystkim ssaki (gryzonie i małe torbacze), a okazjonalnie także jaszczurki i ptaki.
     Wbrew nadanej mu w Australii nazwie: „Fierce Snake” (co oznacza „Wąż zaciekły”) tajpan pustynny jest wężem stosunkowo nieśmiałym, płochliwym i mało agresywnym, jednak niezwykle szybkim i czujnym. Sprowokowany lub osaczony zwija się i podnosi do góry esowato wygiętą szyję, próbując tym samym odstraszyć napastnika. Atakując często kąsa wielokrotnie.

Jad:
     Tajpan pustynny posiada najsilniejszy jad ze wszystkich węży lądowych – podskórna dawka LD50 dla myszy wynosi 0,025 mg/kg, podczas gdy przeciętna zawartość jadu w gruczołach tego węża to ok. 44 mg. Jad jest mieszanką neurotoksyn pre- i postsynaptycznych, zawiera także miotoksyny oraz aktywatory protrombiny, działające jako prokoagulanty. Gatunek ten posiada także dość duże (jak na węża z rodziny Elapidae) zęby jadowe, mierzące 3-6,5 mm, które umożliwiają mu wprowadzenie jadu głęboko do tkanek i z łatwością przebijają się przez futro ssaków, stanowiących ulubiony pokarm węża.
     Przeciętny, dorosły tajpan jednym ukąszeniem mógłby zabić 220000 myszy lub ok. 62 dorosłe osoby ludzkie. Są to oczywiście rozważania czysto teoretyczne, lecz w ten sposób najłatwiej jest zobrazować jak ogromną siłę ma jadu tego węża.
     Mimo niezwykle silnego jadu, jak dotąd nie został odnotowany ani jeden wypadek śmiertelny z powodu ukąszenia tarpana pustynnego. Żyje on bowiem na obszarach odludnych (Diamantina River and Coopers Creek Channel Country, gdzie występuje dość pospolicie są praktycznie niezamieszkałe przez człowieka). Sprawcami wszystkich znanych ukąszeń były osobniki trzymane w terrarium, ukąszonym udzielona została szybko fachowa pomoc medyczna.

Rozmnażanie:
     Jest jajorodny. Samica składa 12-20 jaj, z których po upływie 65-75 dni wykluwają się młode. Mierzą wówczas 30-35 cm.

Surowice:

     POLYVALENT SNAKE ANTIVENOM^®
CSL
Poplar Road 45
3052 Victoria Parkville
Tel:+61-3-93891911,
Fax:+61-3-93891434
Strona www: www.csl.com.au
Australia

     TAIPAN ANTIVENOM^®
CSL
Poplar Road 45
3052 Victoria Parkville
Tel:+61-3-93891911,
Fax:+61-3-93891434
Strona www: www.csl.com.au
Australia

Fotografie 

Fotografie za pisemna zgodą autorów pochodzą ze strony www.snakeparadise.ch
All rights reserver by www.snakeparadise.ch