Cryptelytrops albolabris (Gray 1842) [Trwożnica pospolita, grzechotnik bananowy]

Wielkość:
Jest to średniej wielkości, nadrzewny wąż. Samice są większe od samców i osiągają około jednego metra. Mniejsze samce zazwyczaj osiągają 70 cm. Oczywiście bywają wyjątki od tej reguły i zdarzają się osobniki zarówno większe jak i mniejsze.

Występowanie:
Trwożnicę ta występuje w południowej Azji. Spotkać ją można w północnych Indiach, na wyspach Nicobar, w Myanmarze, Tajlandii, Kambodży, Laosie, Wietnamie, Chinach, Hong Kongu, Malezji oraz Indonezji. Zamieszkuje głównie wilgotne obszary, kryjąc się w gąszczu gałęzi lub na drzewach.

Wygląd:
Jak na węża nadrzewnego przystało, ma wydłużone, smukłe i silnie umięśnione ciało. Głowa wyraźnie wyodrębniona od tułowia. Oczy z pionową źrenicą. Na przedzie głowy znajdują się jamki termoczułe. Ciało koloru soczyście zielonego. Od spodu bledsze, czasem żółtawe. Końcówka ogona ma kolor czerwony, bądź nawet wpadający w brąz.

Aktywność:
Jest wężem aktywnym głownie nocą. Za dnia zazwyczaj ukrywa się w gąszczu roślinności. Nocą zazwyczaj ożywiają się i zaczynają szukać pokarmu.

Terrarium:
Jest to wąż nadrzewny, więc wymaga terrarium typu wertykalnego. Wielkość terrarium uzależniona będzie od ilości osobników, które zamierzamy w nim trzymać. Dla dorosłej pary najodpowiedniejszy będzie zbiornik o wymiarach około 60x50x100cm. Dla większej ilości osobników oczywiście należy przygotować odpowiednio większe terrarium. Dla młodszych węży wystarczą nawet sporo mniejsze terraria. Nowonarodzona trwożnica może z powodzeniem mieszkać w terrarium wielkości 20x20x20cm.
Terrarium powinno być typu wilgotnego. Na podłoże doskonale nadaje się włókno kokosowe, chips kokosowy lub inne materiały dobrze trzymające wilgotność. W terrarium należy również umieścić jakieś gałązki, gałęzie lub konary, na których węże będą przesiadywać. Dodatkowo możemy zagospodarować jakoś tylne i/lub boczne ścianki. Dobrym materiałem do wykorzystania w tej kwestii będzie wcześniej podłubany, prasowany korek. Doskonale będzie się komponował z resztą wystroju. Poza korkiem, możemy także użyć do tego celu zaprawy do glazury, kory lub innych temu podobnych materiałów. Urządzenie terrarium leży w indywidualnej kwestii każdego hodowcy, bowiem każdy ma inne gusta i upodobania estetyczne. Terrarium jednak musi zapewniać odpowiednie warunki, oraz być bezpieczne - zarówno dla węża jak i dla Nas.

Temperatura:
Najlepiej zachować odpowiedni gradient temperatur w terrarium. W najcieplejszej części powinna ona oscylować w granicach 30 stopni C. W chłodniejszym miejscu może być około 24-25 stopni. Wąż sam wybierze ile w danej chwili potrzebuje. Nocą temperatura powinna spadać, może wynosić około 22 stopnie C.

Wilgotność:
Jest to wąż zamieszkujący wilgotne obszary, więc i wilgotność powinna być wysoka. Najlepsza będzie w granicach 80%. Osiągniemy ją przez spryskiwanie terrarium. Robić to należy nie tylko dla uzyskania wilgotności ale i w celu zaspokojenia pragnienia węża.

Żywienie:
Młode, nierozkarmione trwożnice często odmawiają zjedzenia oseska. Możemy temu zaradzić na kilka sposobów. Po pierwsze można oseskowi przedziurawić głowę, aby wypłynęły płyny mózgowo-rdzeniowe. Nie jest to może najprzyjemniejsze ale często intensywny zapach płynów skłania węża do ataku. Inną metodą jest nasmarowanie oseska żabą. Chwytamy żywą żabę w rękę i pocieramy kilkukrotnie o oseska. Następnie żabę możemy wypuścić a oseskiem nakarmić węża. Zapach płaza zazwyczaj skłania węża do ataku. Jeżeli wąż długo nie można, w ostateczności można podać mu jaszczurkę. Oczywiście nie taką złapaną na polu, gdyż polskie jaszczurki są pod ochroną! Najlepszy do tego celu będzie jakiś niewielki gekon bądź anolis. W ostateczności, jeżeli wąż długo nie je i jest wychudzony, ostatnim krokiem jest karmienie przymusowe. Należy to jednak robić bardzo ostrożnie. Zarówno ze względu na węża jak i nasze bezpieczeństwo.
Starsze i rozkarmione osobniki zazwyczaj bez przeszkód przyjmują pokarm. W hodowli karmi się je zazwyczaj gryzoniami.

Rozpoznawanie płci:
Samce mają ciągnący się od oka i biegnący wzdłuż ciała biały pasek. U samic go brak. Nie jest to jednak reguła, zdarza się, że osobnikom posiadającym za młodu ten pasek z wiekiem on blednie. Trwożnica jest wężem żyworodnym.

Uwagi:
Zęby jadowe tego węża są długie i znajdują się z przodu szczęki (typ Solenoglypha). Jak z każdym wężem jadowitym, z trwożnicą należy obchodzić się z należytą dozą ostrożności. Nigdy nie wiemy jak jad zadziała na nasz organizm co sprawia, że każdy błąd może być naszym ostatnim. Nawet jeśli przeżyjemy ukąszenie trwożnicy, czekać nas mogą poważne komplikacje zdrowotne, między innymi niewydolność nerek i poważne zaburzenia pracy wątroby. LD50 tego gatunku badane dożylnie wynosi 0.37mg/kg. Trwożnice to węże nadrzewne, przez co są bardzo zwinne i szybkie. Zazwyczaj dobrze trzymają się na haku ofiologicznym(choć nie jest to regułą), jednak często próbują wspinać się po nim. Samce są zazwyczaj agresywniejsze od samic.

Fotografie:

osobnik młody

dorosły samiec

dorosła samica

kopulacja