Żmija żebrowana – Vipera aspis ( Linnaeus 1758 )

Występowanie :
W obrębie gatunku aspis wyróżniamy kilka podgatunków, które występują na różnych terenach. Zasięg jej występowania jest dość szeroki i ogarnia on Francję, Włochy ( i przyległe wyspy takie jak Elba, Sycylia), północną Hiszpanię, Niemcy, Szwajcarię, prawdopodobnie można też ją spotkać na terenach Słowenii.

Podgatunki :
Vipera aspis aspis
Vipera aspis francisciredi
Vipera aspis atra
Vipera aspis zinnikeri
Viper aspis hugyi

Wygląd :
Jest to średniej wielkości, smukła żmija, porównywalna wielkościowo z występującą w Polsce Vipera berus.
Przeciętna długość dorosłego osobnika waha się w okolicach 60-70 centymetrów, lecz znajdywano osobniki nawet 80-centymetrowe.
Głowa jest wyraźnie wyodrębniona od reszty ciała, i ma typowy dla węży z rodzaju Vipera trójkątny, klinowaty kształt, koniec pyska jest delikatnie spłaszczony i uniesiony do góry. Ubarwienie może być różne, w zależności od podgatunku, lecz z reguły tło grzbietu jest brązowe, szare, ceglaste, a przez całą długość ciała przebiegają poprzeczne, przemiennie ułożone z obu stron ciemne paski.

Biotop :
Żmija żebrowana jest spotykana w bardzo różnych środowiskach, znajdywano ją na wysuszonych górskich stokach, łąkach, polanach ale także na leśnych podmokłych terenach. Z reguły tereny jej występowania to wyżyny i wzniesienia do 2500 m n.p.m

Wymagania klimatyczne :
Przedziały temperatur w których węże te czują się właściwie to od 26 do 29 stopni w dzień( chociaż osobniki z chłodniejszych regionów Europy żyją w niższych temperaturach),w nocy spadki do ok. 23-24 stopni. Wilgotność w zbiorniku nie powinna być przesadnie wysoka, może wahać się w granicach 50-60%.

Zbiornik :
Dla pojedynczego osobnika Vipera aspis, odpowiedni będzie zbiornik o wymiarach ok. 60x40x40cm. W zbiorniku powinno znajdować się źródło ciepła,  kryjówka, zbiornik z wodą pitną. Poza tym niezbędnym wyposażeniem, w terrarium możemy umieścić korzenie, sztuczną roślinność, płaskie kamienie które odpowiednio ułożone mogą tworzyć dodatkowe kryjówki.

Karmienie :
Węże te odżywiają się głownie małymi gryzoniami, ptactwem i innymi gadami. W hodowli z reguły nie sprawiają problemów pod tym względem i bezproblemowo zjadają odpowiedniej wielkości gryzonie.

Rozmnażanie :
Żmija żebrowana, jak wszystkie gatunki z rodzaju Vipera jest jajożyworodna. Po wybudzeniu z zimowania, pod koniec kwietnia – na początku maja dochodzi do kojarzenia par i po 2-3 miesiącach samica rodzi od kilku do kilkunastu młodych, których długość wynosi średnio kilkanaście centymetrów.

Jad :
Ugryzienie, choć nie jest niebezpieczne dla życia człowieka bywa bolesne.
Czynnik LD50 przy podaniu jadu myszy dożylnie (intravenous) wynosi 1 mg/kg, przy czym na raz wąż ten może zaaplikować jedynie 9-10mg toksyny. Jad ma charakter hemolityczny, powoduje niszczenie komórek krwi, obniżanie krzepliwości, opuchliznę, czasami nawet miejscową nekrozę. Nie wykazuje negatywnego działania na układ nerwowy.

Surowica dostępna jest w :

EUROPEAN VIPER VENOM ANTISERUM® Inst. of Immunology, Croatia
No. of vials (Liczba  fiolek): 3. Expiration date(Data ważności): March.2008. Last update(Ostatnia aktualizacja): 10.01.2007
Virchow-Klinikum, Med. Klinik und Poliklinik, Humboldt-Universität Berlin
Tel:+49-30-45050(reception), -450653555; Fax:+49-30-450553915.
13353 Berlin
Augustenburger Platz 1

EUROPEAN VIPER VENOM ANTISERUM® Inst. of Immunology, Croatia
No. of vials (Liczba fiolek): 12. Expiration date(Data  ważności): March.2008. Last update(Ostatnia aktualizacja): 10.01.2007
Zoologischer Garten Berlin AG, Aquarium
Tel:+49-30-254010, -25401216, -25401217; Fax:+49-30-25401255.
10787 Berlin
Budapester Str. 32
Informacje ze strony toxinfo.org

Ciekawostki :
Ukąszenia tego węża stanowią około 90% wszystkich ukąszeń węży jadowitych na terenie Włoch.

Źródła :
http://www.wikipedia.org
http://www.toxinfo.org

Fotografie: