Kobra pustynna Walterinnesia aegyptia Lataste, 1887:

Rodzina: Elapidae - zdradnicowate

Podrodzina: Elapinae

Wielkość:
     80-100 cm, maksymalnie 135 cm.

Wygląd:
     Średniej wielkości wąż o smukłej budowie ciała i krótkim ogonie. Głowa jest niewielka, owalna, nieznacznie oddzielona od szyi. Oczy małe z okrągłą źrenicą. Łuski grzbietowe gładkie, ułożone w 21-25 rzędach. Ubarwienie grzbietowej części ciała jednolicie czarne lub ciemnobrunatne z silnym niebieskim połyskiem. U osobników pochodzących z Półwyspu Arabskiego strona brzuszna jest czerniawa lub niebiesko-czarna, u węży z Egiptu zaś ma ona najczęściej barwę brązową lub żółtawo-brązową. Młode węże z Iranu oraz krajów sąsiednich posiadają cienkie różowe poprzeczne pasy na ciele, które zanikają w miarę dorastania. 

Występowanie:
     Płn.-wsch. Egipt (okolice Kairu oraz Półwysep Synaj), Izrael, Liban, Syria, Jordania, północna i środkowa Arabia Saudyjska, Kuwejt, Irak oraz zachodni Iran. Niedawno pojedynczy osobnik został schwytany także w płd.-wsch. Turcji (prowincja Urfa).

Warunki naturalne i zwyczaje:
     Zamieszkuje piaszczyste i kamieniste pustynie, porośnięte roślinnością wadi (wyschnięte doliny rzeczne) oraz obszary stepowe. Stosunkowo częsta na terenach rolniczych lub okolicach siedzib ludzkich. W górach występuje do wysokości 1000 m. n.p.m. Jest to wąż bardzo trudny do napotkania, prowadzący skryty nocny tryb życia. Większość czasu spędza ukryty w podziemnych norach i szczelinach skalnych. Uaktywnia się po zapadnięciu zmroku. Jej zdobycz stanowią przede wszystkim biczogony (Uromastyx) i inne jaszczurki, lecz poluje także na ropuchy i gryzonie.
     Kobra pustynna jest bardzo szybkim, czujnym i aktywnym wężem. Zawsze stara się uciec przed człowiekiem, jeśli tylko ma możliwość. Sprowokowana staje się jednak bardzo agresywna. Zaniepokojona ostrzegawczo syczy, po czym wygina szyję na kształt litery „S” i błyskawicznie atakuje, wyrzucając ciało na znaczną odległość. Często jednak pozoruje atak, uderzając z zamkniętym pyskiem. Mimo bliskiego pokrewieństwa z kobrami (Naja), kobra pustynna nigdy nie rozkłada kaptura w sytuacji zagrożenia.

Jad:
     Neurotoksyny postsynaptyczne. W doświadczeniach przeprowadzonych na myszach jad kobry pustynnej wykazał silne działanie – podskórna dawka LD 50 dla myszy wynosi 0,48 mg/kg. Przypadki ukąszeń są niezwykle rzadkie (głównie ze względu na skryty tryb życia węża) i bardzo słabo udokumentowane. Pomimo braku udokumentowanych wypadków śmiertelnych, jad tego węża powinien być uznawany za niebezpieczny dla człowieka. Surowica przeciwko jadowi kobry pustynnej produkowana jest w Arabii Saudyjskiej.

Rozmnażanie:
     Jajorodna. Samica składa 8-12 jaj. Młode po wykluciu mierzą 20-30 cm.

Surowice:

     POLYVALENT SNAKE ANTIVENOM (Saudi Arabia)^®
National Antivenom and Vaccine Production Centre
P.O. Box 22490
11426 Riyadh
Telefon:+966-1-252-0088
Fax:+966-1-252-0188
Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it ,
Strona www: www.antivenom-center.com
Arabia Saudyjska 

Uwagi:
     Wschodnim populacjom kobry pustynnej przyznaje się obecnie status osobnego gatunku Walterinnesia morgani (Mocquard, 1905). Zasięg jego występowania obejmuje Iran, Irak, Turcję, Kuwejt i wschodnią część Arabii Saudyjskiej. Od W. aegyptia różni się mniejszą ilością tarczek brzusznych, łusek grzbietowych grzbietowych tylnej części ciała oraz niesmarowanymi łuskami subkaudalnymi (U W. aegyptia kilka pierwszych par łusek subkaudalnych jest zrośniętych). Charakteryzuje ją także inne ubarwienie młodzieńcze – osobniki młode mają wyraźne różowe poprzeczne prążki na ciele.

Źródła:
John Coborn "Atlas węży świata"
David Hegner "Jedovatí hadi v přírodě a v teráriích"
Wacław Jaroniewski "Jadowite węże świata"
Nilson G., Rastegar-Pouyani N. "Walterinnesia aegyptia Lataste, 1887 (Ophidia: Elapidae) and the status of Naja morgani Mocquard, 1905" (2007), Russian Journal of Herpetology, 14 (1): 7-14.
Mark O'Shea "Venomous Snakes of the World"
Stephen Sprawls, Bill Branch "The Dangerous Snakes of Africa"
Maik Dobiey, Gernot Vogel "Venomous Snakes of Africa"

http://www.megasphera.cz/africanvenomoussnakes/_private/Jedovati_hadi.htm
http://toxinology.com