Hodowla i trzymanie jadowitych węży to bardzo niebezpieczne zajęcie. Wymaga odpowiedniego treningu i dużego doświadczenia. Jeden mały błąd może się przyczynić do śmierci, bądź poważnego uszczerbku na zdrowiu. Węże jadowite są przyczyną śmierci ludzi na całym świecie.
Artykuły - Prawo Hodowla jadowitych zwierząt na przykładzie Wielkiej Brytanii.
| Hodowla jadowitych zwierząt na przykładzie Wielkiej Brytanii. |
 |
 |
 |
| Written by Tomasz Kałużyński |
|
Na wyspach hodowlę jadowitych i niebezpiecznych zwierząt definiuje lista gatunków, którą spisano w 1976 roku. Wśród wybranych grup zwierząt znajdują się nie tylko te jadowite, ale także niebezpieczne i dzikie zwierzęta, m.in. małpy, kangury, diabeł tasmański, wielbłądy. W oparciu o listę sporządzono ustawę (Dangerous and Wild Animals), która jednocześnie jest wyjściowym dokumentem do ubiegania się o licencję. W Wielkiej Brytanii bowiem legalne trzymanie jadowitych, zawartych w liście zwierząt wymaga posiadania zezwolenia. Co ciekawe nie znajdziemy w wykazie (DWA) ptaszników, są natomiast takie pająki jak Lacrodectus spp. oraz wiele rodzajów pająków australijskich, a wśród nich znany polskim hodowcom Atrax. W przypadku skorpionów wyodrębniona jest jedynie najbardziej liczna rodzina Buthidae. Dopiero w 2007 roku do listy dopisano skorpiona z rodziny Hemiscorpiidae Hemiscorpius lepturus, ze względu na cytotoksyczny jad, jakim dysponuje. Licencja nie dotyczy ogrodów zoologicznych, sklepów ze zwierzętami, cyrków i placówek badawczych, a jedynie prywatnych hodowców. Mogą się o nią ubiegać osoby pełnoletnie.
Aby móc trzymać w domu jadowite zwierzę, które znajduje się w wykazie (DWA) należy najpierw zapewnić mu odpowiednie warunki oraz podać, jakie gatunki i ich liczbę chcemy hodować. Angielski terrarysta o tym jak powinien przygotować dom dla węża, skorpiona, czy pająka dowie się od lokalnego weterynarza. W urzędzie uzyska informacje, jakie powinien przygotować załączniki. Najpierw należy zapewnić zwierzęciu warunki i uzyskać na niego pozwolenie, a potem dopiero go kupić. Dla przykładu węże z rodziny Viperidae muszą być zgodnie z zapisami trzymane w oddzielnym pokoju, zamykanym na klucz. Nie mogą znajdować się w nim ciągi wentylacyjne, kominki i dukty, pozwalające uciec zwierzęciu. W drzwiach powinno znajdować się okno do obserwacji. Ponadto terraria dodatkowo powinny mieć kolejne zabezpieczenia. Podobne zalecenia odnoszą się do większości jadowitych zwierząt, ujętych w wykazie niebezpiecznych gatunków. Sprawdza to lokalny weterynarz, który oceni również jakie warunki bytowe zapewnimy „podopiecznemu”. Restrykcje wynikają z niezwykle zapobiegliwego systemu, który w Wielkiej Brytanii sprawdza się od wielu lat. Poziom zabezpieczeń zależny jest od tego, jakie zwierzę chcemy w domu trzymać. Dopiero, gdy weterynarz wyda pozytywną opinię możemy liczyć na wydanie licencji. Aby ją uzyskać trzeba generalnie spełnić cztery podstawowe warunki:
Za trzymanie zwierząt z listy bez licencji lub łamanie jej warunków władze ukarzą angielskiego terrarystę grzywną w wysokości 2 tysięcy funtów. Oprócz tego najpewniej zwierzę właścicielowi zostanie odebrane i przekazane ogrodowi zoologicznemu lub odpowiedniej placówce. 2 tysiące funtów zapłaci też ten, kto nie dopuszcza albo utrudnia przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych. O nieprzestrzeganiu warunków licencji może donieść każdy. Brytyjskie władze wręcz apelują, by w razie wątpliwości reagować.
|
W razie wypadku powiadomić Ośrodek Informacji Toksykologicznej UJ CM
Telefon alarmowy: (012) 411 99 99